Raymond van Schaaik is geboren in Arnhem op 26 juni 1959.
Na de lagere school (Montessorischool St. Agnes te Arnhem, 1965-1971) bezocht hij de MAVO-IVO "Zuid-Veluwe" te Oosterbeek (1971-1976), volgde HAVO 4 aan de Lorentz Scholengemeenschap te Arnhem, en stapte toen over naar de School voor de Detailhandel te Arnhem (1977-1981). Daarna volgde hij cursussen marketing (ISW) en rechtswetenschappen (Open Universiteit). In 1990 volgde hij een opleiding tot secretarieel medewerker/management assistent.
Sinds 1993 is hij werkzaam bij de Radboud Universiteit Nijmegen.
In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met genealogie, internet, sauna, zwemmen, muziek (luisteren en maken), (3D)-fotografie en lezen. Voorts heeft hij politieke interesse en gaat hij graag af en toe uit eten.
Terug naar index
“Mijn grote hobby is het uitzoeken van mijn familiegeschiedenis. En dan gaat het me niet zozeer om het exact reconstrueren van mijn stamboom tot in de middeleeuwen of nog verder terug. Het leuke van genealogie is voor mij vooral het uitpluizen van de sociale historie van mijn familie. Wat deden ze voor de kost? Waarom bleven al die Van Schaaiken als boer in de Betuwe hangen? Waarom zijn de Beuzemakers (mijn moeders kant) eeuwenlang in Leiden in de textiel werkzaam geweest? En hoe kwam een van mijn betovergrootvaders vanuit Pruisen in Nederland terecht?
Ik ben inmiddels 17 generaties diep gegaan tot ergens halverwege de 16e eeuw. Dan heb je het toch al over een familie van zo’n 100.000 voorouders. Veel dieper in de tijd wil ik niet gaan. Ik ben er meer op uit om datgene wat ik nu al heb mooi aan te kleden met historische documenten, foto’s en oude voorwerpen uit familiebezit. Onlangs kocht ik bij een antiquariaat een Statenbijbel uit 1654, met op de schutbladen allerlei gegevens over het gezin van de vroegere eigenaar: een Beuzemaker uit 1699! Dat kostte een lieve duit, maar verder is mijn hobby eigenlijk niet zo duur. Allerlei archieven zijn al te raadplegen via internet.
Ik heb wel geleerd dat bureaucratie van alle tijden is. Toen mijn Duitse (Joodse) betovergrootvader van moeders kant rond 1860 Nederlander wilde worden, heeft het bijna vijf jaar geduurd voordat het zover was en hij hier kon trouwen. Die periode ging gepaard met een enorme papierwinkel. Al die paperassen in het Duits, en in het Nederlands vertaald, zijn bewaard gebleven. Ik heb daar kopieën van. Voor mijn betovergrootvader moet die bureaucratie een hel geweest zijn, maar voor mij als genealoog is het natuurlijk een zegen.
Met genealogie ben je nooit klaar. Dat hoeft ook niet, want anders blijk ik straks familie van iedereen te zijn. En dat wil ik helemaal niet weten. Ben je nieuwsgierig geworden? Kijk dan op mijn website www.vanschaaik.nl.”